مدل لباس
ساحل نشین تو
عنوان وبلاگ
توضیحات وبلاگ
نیا باران زمین جای قشنگی نیست ...من از اهل زمینم خوب می دانم که گل در عقد زنبور است ولی سودای بلبل داردو پروانه را هم دوست دارد...

خنده را معنای سرمستی مدان انکه می خندد غمش بی انتهاست...

هرزه علف ها گندم نمایی میکنند.....

دلتنگی حس نبودن کسی است که تمام وجودت یکباره تمنای بودنش را میکند

عشق یعنی پاک ماندن در فساد...اب ماندن در دمای انجماد...در حقیقت عشق یعنی سادگی در کمال برتری افتادگی....پیامک از محمد حسین

 



موضوع مطلب : ادبی

پنجشنبه هفتم بهمن ۱۳۸۹ :: 14:35
در کاخ مجلل سخن از عشق مگو که سعادت همه در کلبه ی درویشان است.



موضوع مطلب :

شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ :: 13:17
چو گفتـــــار بيهــوده بسيــار گشت                       سخنگوي در مردمي خوار گشت

به نايـافت رنجه مـكن خـــــويشتن                          كه تيمـار جان باشد و رنج تـن

 

****اشعار فردوسی*****

 

زدانش چو جان تـــرا مـــايـه نيست                    به از خامشي هيچ پيرايــه نيست

توانگر شد آنكس كه خرسنـــد گشت                  از او آز و تيمار در بنـــد گشت

 

****اشعار فردوسی*****

بـه آمــوختن چون فــروتن شـــوي                            سخن هــاي دانندگــان بشنوي

مگوي آن سخن، كاندر آن سود نيست                       كز آن آتشت بهره جز دود نيست

 

****اشعار فردوسی*****

 

بيــــا تا جهــــان را به بــد نسپريم                   به كوشش همه دست نيكي بريم

نبــاشد همي نيك و بـــد، پــــايدار                   همـــــان به كه نيكي بود يادگار

 

****اشعار فردوسی*****

 

همــــان گنج و دينار و كاخ بلنـــــد                نخواهــــد بدن مرترا ســـودمند

فــريــدون فــرّخ، فرشته نبـــــــود               بــه مشك و به عنبر، سرشته نبود

 

به داد و دهش يــافت آن نيگـــــوئي

  تو داد و دهش كن، فريدون توئي

 



موضوع مطلب :

جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ :: 2:15
بعضی‌ وقت‌ها تو نه مسئولی

 

نه مقصر.

فقط محکومی

 



موضوع مطلب :

جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ :: 1:57

من از ... سوزاندن خاری

 

که استاد قناعت ...پایداری ...سازگاری هست

 

می ترسم..



موضوع مطلب :

جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ :: 1:31
گر درختی از خزان بی برگ شد
یا کرخت از سورت سرمای سخت


هست امیدی که ابر فرودین

برگها رویاندش از فر بخت


بر درخت زنده بی برگی چه غم

وای بر احوال برگ بی درخت
...  

یادمون باشه درختان ایستاده میمیرند قلندرمخلص شما.



موضوع مطلب :

جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ :: 1:8

انسان زمانی نا امید می شود که چیزی به موفقیتش نمانده است.

انسان به اندازه ای که به مرحله ی انسان بودن نزدیک می شود،

احساس تنهایی بیشتری می کند

حضور هیچ کس در زندگی ما اتفاقی نیست

خدا در هر حضور جادویی نهان کرده برای کمال ما،

خوشا روزی که دریابیم جادوی حضور ها را

 

وقتی آنچه داریم می بخشیم ، آنچه نیازمند آنیم دریافت خواهیم کرد



موضوع مطلب :

جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ :: 1:6

خستگی را تو به خاطر مسپار

              که افق نزدیک است

                                     و خدایی که بیدار  تو را می بیند

                                 وبه عشق تو  همه حادثه ها می چیند

                                            که تو یادش افتی

                                     و بدانی که همه بخشش اوست

                                         و همینش کافیست....!!!



موضوع مطلب :

جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ :: 1:0
 

 

 

از همان روزی که دست حضرت قابیل گشت آلوده به خون هابیل

از همان روزی که فرزندان آدم  صدر پیغام اوران حضرت باری تعالی

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید

آدمیت مرد گرچه آدم زنده بود

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند

آدمیت مرده بود

بعد دنیا هی پر از آدم شد و این اسباب گشت و گشت

قرن ها از مزگ آدم هم گذشت

ای دریغ! آدمیت برنگشت

قرن ما روزگار مرگ انسانیت است

سینه ی دنیا ز خوبی ها تهی است

صحبت از آزادگی پاکی مروت ابلهی است

صحبت از موسی و عیسی و محمد نابجاست

قرن موسی چمبه هاست. روزگار مرگ انسانیت است

من که از پژمردن یک شاخه گل

از نگاه ساکت یک کودک بیمار

از فغان یک قناری در قفس

از غم یک مرد در زنجیر حتی قاتلی بر دار

وندرین ایام زهرم در پیاله زهر مارم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

وای جنگل را بیابان میکند

دست خون آلود را در پیش چشم خلق پنهان میکند

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا

آنچه این نامردان با جان انسان می کنند

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست

در کویری سوت و کور

در میان مردمی با این مصیبت ها صبور

صحبت از مرگ محبت مرگ عشق

گفتگو از مرگ انسانیت است



موضوع مطلب :

جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ :: 0:59
شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند. 
فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته. 
شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت 
و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت.

خدا گفت : دیگر تمام شد. 
دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود. 
زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است 
و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ

 



موضوع مطلب :

جمعه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۳ :: 0:49
لینک صفحه دلخواه